"Percussion can sing - but can a percussionist sing?", zo begint het CD-boekje. De werken voor percussie, stem muzikale zaag en elektronica op deze CD zijn, aldus het boekje, het testmateriaal om te horen of de percussionist werkelijk kan zingen.
Op deze dubbelaar voert Arnold Marinissen werken uit van de dadaist Kurt Schwitters, John Cage, Kees van Kooten(!), Stuart Saunders Smith, Ron Ford, Michael Norris, Christian Wolff, Barbara Hannigan en van hemzelf.
Op de eerste CD staat Ursonate, een stuk uit vier delen van Kurt Schwitters. De gebruikte vocaalklanken hebben geen betekenis, het geheel klinkt daarom zeer ongebruikelijk en kan nogal eens op de lachspieren werken. Verrassend is de bijdrage op CD 2 van Kees van Kooten met "Festival". Hij imiteert de presentator van het Eurovisie Songfestival die de volgende kandidaat per zin in alle talen aankondigt. Geplaatst in een avant-gardistische collectie als deze CD krijgt de parodist een geheel eigen karakter, vooral omdat hij gebruikt maakt van bestaande woorden waardoor het vervreemdende effect nog sterker wordt.
Of percussionist Arnold Marinissen echt kan zingen op de traditionele manier is me na beluistering niet duidelijk geworden. Dat hij zijn stem als ontraditioneel percussie-instrument kan gebruiken staat na beluistering van de dubbelaar echter als een paal boven water.
Deze CD is duidelijk niet voor het grote publiek maar alleen voor de echte fijnproevers,
en als je niet van de tandarts houdt, kun je de hoes beter negeren.
Maatschappij : BVHAAST 0904/1004
Jaar : 2006
